نماياندن كارى است كه درباره همسر " اوريا " انجام داده است ، پس ، با گريه و انابه ، به سجده افتاد و توبه كرد . او چهل روز را اين چنين در حالى كه روزه بود و چيزى نمىخورد و نمىآشاميد در سجده گذرانيد ، تا سرشك ديده در زير صورتش سبزه رويانيد ، و سجده بر گوشت چهره‌اش اثر گذاشت ، خداوند او را بخشيده و توبه‌اش را پذيرفت . چنين مىپندارند كه او گفت : پروردگارا ! جنايتى را كه در حق آن زن روا داشتم بخشيدى ، خون آن كشته مظلوم چه مىشود ؟ - به گمان اهل كتاب - به او گفته شد : اى داود بدان كه پروردگار تو در خون او ستم نكرده ، ولى به زودى از او درباره تو سؤال مىكند و خونبهايش را مىپردازد ، و از دوش تو برمىدارد . او هنگامى كه گرفتاريهايش بر طرف شد ، گناهش را در كف دست راست خود نمودار كرد ، و هرگاه غذا به دهان مىبرد يا شربتى مىنوشيد ، آن را مىديد و گريه مىكرد ، و چون براى سخن گفتن با مردم برمىخاست ، دست خود را باز مىكرد و روبروى مردم مىگرفت تا نمودار گناهش را ببينند . « 1 » 2 - روايت حسن بصرى طبرى و سيوطى در تفسير آيات از حسن بصرى آورده‌اند كه گفت : داود ايام زندگى را چهار بخش كرده بود : روزى را براى زنانش اختصاص داده بود ، روزى را براى عبادت ، روزى را براى داورى در بنى اسرائيل ، و روزى را به خود بنى اسرائيل تا پندش دهند و پندشان دهد ، او را بگريانند و او آنان را بگرياند ، روز بنى اسرائيل كه شد گفت : موعظه كنيد ، گفتند : آيا روزى بر انسان مىگذرد كه در آن گناه نكند ؟ داود در خود چنان ديد كه او توان اين را دارد ، روز عبادتش كه رسيد ، درها را به روى خود بست و دستور داد هيچ كس بر او وارد نشود ، سپس به تورات پرداخت . در حال قرائت بود كه كبوترى زرّين ، با رنگهاى زيبا ، پيش روى او قرار گرفت ، خواست آن را بگيرد ، پر زد و قدرى دور تر ، به مقدارى كه از دست يافتن به او نوميد نگردد ، به زمين نشست ، او همچنان به دنبال كبوتر رفت تا ديدگانش از بالا بر زنى افتاد كه خود را شستشو مىداد ، اندام و

--> ( 1 ) - تفسير طبرى ج 23 ص 96 - 95 چاپ دار المعرفة بيروت .